يعنى مولوى عبد العزيز دهلوى ( م 1239 ق ) دست به تأليف كتابى زد به نام تحفه اثنا عشريه يعنى هديه‌اى براى شيعيان دوازده امامى ، امّا چه تحفه‌اى و چه هديه‌اى ؟ مولوى عبد العزيز دهلوى ، عالمى بود فاضل و برجسته كه به ( سراج الهند ) شهرت يافته بود ، پدر او نيز از عالمان بزرگ بود : مولوى شاه ولى اللَّه دهلوى ، اما اين عالم دينى : مولوى عبد العزيز . بدون رعايت سخن قرآن كريم : إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ . و بدون توجه بفرمان خداوند : وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا . و بدون رعايت جانب حق و حقيقت . و بدون در نظر گرفتن واقعيتهاى تاريخ اسلامى ، و سنّت صحيح ، و آيات ولايت ، و حقايق وحى ، و احاديث معتبر . و بدون پاسدارى معارف سنت نبوى ، و بدون رعايت حقوق پيامبر و آل او و بدون ملاحظهء حدود علم حديث . و بدون توجه به مصالح امّت ، و مسائل دنياى اسلام ، و حق برادرى شيعه . و بدون اهميت دادن به بهره بردارى وسيع استعمار از چنين تأليفى ، كتاب خويش را نوشت ، و با وسائل موجود نشر داد ، و چه بسا عوامل فرصت طلب نيز در نشر كتاب كمك كردند . مؤلف در اين كتاب : ( تحفه ) عقائد و آراء شيعه را بطور عموم ، و فرقهء اثنى عشريه را بالخصوص ، در اصول و فروع و اخلاق و آداب ، و تمامى معتقدات و اعمالشان ، به عباراتى خارج از نزاكت ، و كلماتى بيرون از آداب و سنن مناظره ، و به شيوهء كتب نوآموزان كه به خطابه نزديكتر است تا به برهان